Tam, gdzie pieprz rośnie

Levanzo sierpień 2018. Po krótkiej wizycie na Levanzo, gdy schodziłem z lądu na statek podczas wycieczki po wyspach Egadzkich wiedziałem, że trzeba tutaj wrócić! Więcej informacji o wycieczce organizowanej przez Olę z Trapani tutaj: Trapani dla Polaków . Trochę ponad godzinny pobyt na tej malutkiej wyspie ograniczył się jedynie do eksploracji miasteczka i odwiedzenia pobliskiej plaży. Do tego pogoda nie dopisała, co w sierpniu było wręcz anomalią. Dla miejscowych także tamten sierpień był dużym zaskoczeniem. Temperatury ledwo dochodziły do 30 kresek, a deszcz nie był rzadkością. Zatem krótki pobyt wraz z nienajlepszą pogodą jedynie wzmogły moją chęć na powrót w to miejsce.

Giacobba lat 105, Villagrande Srisaili, Bosco di Santa Barbara  Co bardziej dociekliwi, których przy planowaniu pobytu na Sardynii nie interesują jedynie zdjęcia licznych pięknych plaż, na pewno dotrą do tekstów Alicji Stolarczyk czy Michała Cessanisa dotyczących długowieczności mieszkańców wyspy. Temat jest z globalnego punktu widzenia bardzo ciekawy, zważywszy na to, że wyspa ze stolicą w Cagliari oddalona jest jedynie o nieco ponad 2 godziny lotu samolotem z Polski. Sardynia wraz z czterema innymi regionami na świecie wchodzi w skład tzw.''Blue Zone''. Pozostałymi ''Niebieskimi Strefami'' są japońskie Hawaje, czyli wyspa Okinawa, kostarykański półwysep Nicoya, leżąca na Morzu Egejskim grecka wyspa Ikaria i Kalifornijska miejscowość Loma Linda, która skupia Adwentystów Dnia Siódmego. Łatwo więc dojść do wniosku, że wspólnym mianownikiem wszystkich tych lokalizacji jest morze/ocean oraz życiodajne słońce, które przyświeca ponad 300 dni w roku nad głowam...

Przylądek Capo Caccia nierozerwalnie kojarzony jest z Alghero . To z miejscowego portu odpływają statki wycieczkowe, aby pokazać turystom piękno tego rejonu Sardynii. Głównym ich celem jest jedna z najbardziej popularnych we Włoszech morskich jaskiń. Oczywiście chodzi o grotę boga mórz, wód i chmur - Neptuna. Jednakże nie jest to jedyna naturalna atrakcja leżąca w Zatoce Porto Conte jaką chce nam ten piękny, północno-zachodni skrawek wyspy pokazać.

Ciao Alghero ! 👋 Bastioni Marco Polo Dlaczego Sardynia?  Sardynia nie była dotąd specjalnie wysoko na mojej włoskiej liście miejsc wartych odwiedzenia. Od dłuższego czasu ''gwiazdkuję'' mapę Google zaznaczając to co chciałbym zobaczyć i Sardynia pod tym kątem była pustym od gwiazdek miejscem. Będąc w Apulii, splot wydarzeń mających swój początek w październiku 2019 roku sprawił jednak, że od początku tego roku gwiazdek na terenie Sardynii przybywało. Historia ta, ma zarys mniej więcej taki. Jadąc we Flixbusie z Bari do Matery przysiadł się obok pewien Włoch. I tak w sumie to nie wiem do dziś: czy ja pierwszy, czy Sergio o coś zapytał. Zaczęliśmy ''rozmawiać'' na migi, przez Google translator. Następnie wymieniliśmy się numerami telefonu i pisaliśmy często na Whatsapp’ie. Z początkiem bieżącego roku Sergio zaprosił mnie do siebie, do Macomer bym śmiało przyjechał! Miałem tylko przekazać, kiedy to będzie. No i tak w końcu przyszedł lipiec, terminy się zgr...

Monopoli wywarło na mnie spore wrażenie i jak dotąd było jedynym miastem do którego wróciłem podczas tego samego pobytu. Apulia, a przynajmniej jej środkowa część jest świetnie skomunikowana kolejowo i po wizycie w przepięknej krasowej jaskini Grotte di Castellana, postanowiłem powrócić do Monopoli na kilka godzin. Z Bari to raptem niecałe 30 minut, bilet to koszt 3,20 €, pociągi kursują bardzo często, więc tym bardziej warto. Powrócić? A no tak, gdyż pierwszy raz odwiedziłem Monopoli w czasie odbywającego się wtedy wydarzenia ''Gozzovigliando'' kilka dni wcześniej.

Planując wycieczkę do Polignano a Mare, tak jak zawsze starałem się zasięgnąć jak najwięcej informacji na temat tego miasta. Jednak pochłaniając kolejne wpisy na różnych blogach czytałem o tym samym. Kanon tych tekstów najczęściej wyglądał tak: wąskie i jasne uliczki, punkty widokowe, piękny widok na Morze Adriatyckie, sławna ''rybiarnia'' do której musicie pójść, gelato u Martinucci, pomnik Domenico Modugno itd. Wpisy kalka. Pewnie pisane z serca, ale z drugiej strony mało oryginalne. Nie miałem zbytnio ochoty powielać tego schematu i dzięki Facebookowi (znowu!) oraz jednej z grup poświęconej Italii, trafiłem na informację o organizowanych rejsach wzdłuż bardzo atrakcyjnego wybrzeża leżącego w centralnej części Apulii. Skalistego wybrzeża, bogatego w wiele sięgających kilkadziesiąt metrów w głąb klifu, morskich jaskiń do których nie sposób dostać się lądem. I tak, po nitce do kłębka wszedłem na stronę główną lokalnej firmy '' Dorino gite in barca...

Tuż przed wschodem słońca To był poniedziałek - trzeci dzień pobytu w Bari.  Zbudził mnie koszmar ... zegar telefonu wskazywał punkt 0430 ... ciemna noc. Ale mimo to czułem się w miarę wyspany.  Wtedy po lekkim zmieszaniu spowodowanym złym snem zaświtał mi w głowie pomysł by wybrać się na wschód słońca! Wstaje nowy dzień! 

Sycylijskie mrożone cudo za około 1,5€ ! Granita 🍨bo o niej mowa przywędrowała wieki temu na Sycylię wraz pionierami lodziarstwa - Arabami. Dawniej do produkcji wykorzystywano lód, zalegający zimą w wysokich partiach Etny jak i ten z pobliskich gór. Lokalne zaś owoce służyły do nadawaniu konsystencji smaku. Obecnie granita to tradycyjny sycylijski, mrożony deser na bazie kawy lub soków owocowych. Będąc na największej wyspie Morza Śródziemnego granitę trzeba KONIECZNIE spróbować i to nie raz bo smaków jest wiele! Sam zjadałem 2 czasem i 3 dziennie 😀 Miętowa 🌿 Arancia rossa czyli z czerwonej pomarańczy 🍊 Cytrynowa 🍋 Najbardziej popularnymi smakami są cytrynowy i o smaku sycylijskich czerwonych pomarańczy! Granitę zakupić możecie w wielu kawiarniach praktycznie w każdym sycylijskim mieście. Często możecie spotkać przenośnie stoiska lub wolnostojące kioski tylko serwujące wielosmakową granitę. Cena jak już na początku wspomniałem to koszt 1,50 € ale w bard...

Sciacca Niewątpliwie skutery są chyba najlepszym, najwygodniejszym i najbardziej ekonomicznym środkiem transportu w przemieszczaniu się na Sycylii. Mniejszy brat motocykla świetnie sprawdzi się na wąskich uliczkach sycylijskich miast a i z zaparkowaniem nie będzie większego problemu. Po prostu wciśnie się go wszędzie, gdzie dozwolone jest parkowanie.

Sciacca, Corso Vittorio Emanuele Ape czyli wielce popularne sycylijskie trójkołowce. Natraficie na te charakterystyczne pojazdy na pewno prędzej niż później 😉 Służą Sycylijczykom w wielu codziennych sprawach jak choćby w transporcie warzyw, owoców jeśli jakiś venditore posiada stragan na mercato. Monreale Za pomocą Ape przewozi się ponadto wiele innych materiałów codziennego użytku. Sycylijczycy w mniej lub bardziej bezpieczny sposób przewożą nimi WSZYSTKO!. Będąc na Sycylii jako turyści będziecie mogli zwiedzać wiele tamtejszych miast z poziomu Ape. Scala dei Turchi Savoca Są bardzo i uniwersalnymi środkami transportu i dzięki swoim wymiarom są niezwykle mobilne i z łatwością wcisną się w wąskie uliczki. No i po skuterach ochoczo pozują do fotek 😊 Sciacca, Piazza Mariano Rossi  Sciacca 

Położona na wysokości 950 m n.p.m. Caltabelotta i rzucający na nią cień wzgórza Monte Castello. Widok zapadający w pamięci... W starożytności nazwa miasta to Triokala. W 103 r. p.n.e. miało tu miejsce powstanie niewolników, z którym krwawo rozprawił się rzymski konsul. Na ruinach bastionu powstańców Arabowie wznieśli nowe miasto Calat-Albelut co oznaczało ''Dębową skałę". Pod koniec XI w normański władca Roger I wzniósł tutaj masywną fortecę. 200 lat później w murach tejże fortecy podpisano rozejm kończący powstanie przeciwko francuskim Andegawenom, które przeszło do historii jako nieszpory sycylijskie. W następstwie czego władzą przypadła królowi Aragonii. Do trudno dostępnej Caltabelotty dociera się jadąc krętymi drogami non stop w górę, między winnicami i spalonymi słońcem polami i trawami. Gdy już dotrzemy do końca drogi ukazuje nam się niecodzienny widok miasta rozłożonego na skale. Wszędzie tutaj jest pod górkę, uliczki bardzo wąskie, spok...